سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

شوک سپتیک

فرآیند پرستاری در اختلالات سیستم ایمنی

شوک سپتیک با باکتریمی شروع می شود، معمولا باکتری گرم منفی عامل عفونت خون است. منبع معمولا سیستم ادراری – تناسلی، مجاری گوارشی و ریه ها است. عفونت ممکن است مدتی قبل از بروز شوک وجود داشته باشد. زمانی که آبشار پیشرفت از باکتریمی به شوک سپتیک شروع شود، ممکن است قطع فرآیند بسیار مشکل باشد. شوک ممکن است در بیماران سالمند، مبتلا به سرکوب ایمنی یا همراه با بیماری های دیگر خیلی سریعتر رخ دهد. در پاسخ به عفونت باکتریال، TNF-آلفا و سایر مواد شیمیایی التهابی در جریان خون آزاد می شود، موجب افزایش نشت خود از عروق هم بافت های آلوده و هم غیر آلوده می شود (نفوذ پذیری عروقی افزایش می یابد).

عواملی که سبب افزایش خطر ابتلا به این بیماری می‌شود؛ عبارتند از:

  • سن: کودکان و سالخوردگان در معرض بیشترین خطر ابتلا به بیماری سپسیس هستند.
  • سیستم ایمنی ضعیف: بیمار با سیستم ایمنی ضعیف، مخصوصا افرادی که به ایدز مبتلا هستند و یا به خاطر سرطان تحت شیمی درمانی قرار دارند، بیشتر در معرض خطر هستند.
  • دستگاه‌های الحاقی: افرادی که به دستگاه‌های پزشکی مانند لوله‌های تنفسی و یا قطع کن‌های جریان ادراری متصل هستند، در خطر ابتلا به بیماری سپسیس قرار دارند.
  • آسیب یا زخم: افراد مبتلا به زخم یا آسیب در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری سپسیس هستند.
  • بیماری‌های مزمن: افراد مبتلا به بیماری‌های خاص از قبیل سرطان، دیابت، آسم و بیماری‌های کلیوی و کبدی، مستعد ابتلا به بیماری سپسیس هستند.
  • جراحی: افرادی که به تازگی تحت عمل جراحی قرار گرفته اند و در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان تحت نظر هستند تا بهبود یابند، در معرض خطر بیماری سپسیس قرار دارند.
  • داروها: بیمارانی که دارو‌هایی استفاده می‌کنند که موجب تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌شود و یا کسانی که دارو‌های مربوط به جلوگیری از رد پیوند اعضا را مصرف می‌کنند.
  • بیماری مرگ بافت یا فاشئیت نکروزان: افراد مبتلا به این بیماری در معرض بیشترین خطر ابتلا به بیماری سپسیس هستند.


پیش آگهی

پیش آگهی بیماری به وضعیت عمومی بیمار، نوع باکتری، سرعت بروز علائم قطعی شوک، منبع باکتریمی بستگی دارد. نرخ مرگ و میر در این بیماری بین ۴۰ تا ۸۰ درصد متغیر است.

علائم و نشانه های تشخیصی شوک سپتیک

♦ تهوع و استفراغ از منبع عفونت
♦ دمای بالای ۱۰۱ درجه فارنهایت در اثر عفونت
♦ افت فشار خون در اثر جابجایی مایعات، اتساع عروقی
♦ تاکیکاردی ناشی از تب و عفونت
♦ تاکی پنه ناشی از تب و عفونت
♦ اسیدوز لاکتیک ناشی از اکسیژناسیون ضعیف

تست های تشخیصی شوک سپتیک

♦ شمارش WBC بین ۱۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ – نشانگر عفونت
♦ افزایش شمارش پلاکت – اختلال انعقادی خون در شوک شایع است
♦ سطح PT و PTT غیر طبیعی – اختلالات انعقادی خون

درمان

نحوه درمان بیماری سپسیس

درمان بیماری سپسیس به محل عفونت، علت اصلی ابتلا به بیماری و سطح آسیب بافتی ناشی از آن، بستگی دارد که روش‌های درمانی آن شامل موارد زیر هستند:

  • ۱) داروها: در اغلب موارد بیماری سپسیس، بیمار نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد و باید آنتی بیوتیک‌های درون رگی قوی تزریق شود. اگر بعد از تزریق آنتی بیوتیک به بیمار فشار خون همچنان پایین بود، پزشک دارویی برای انقباض رگ‌های خونی و بالا بردن فشار خون تجویز می‌کند.
  • ۲) سایر مداخلات درمانی: علاوه بر آنتی بیوتیک ها، استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی به منظور تقویت و حمایت از ریه‌ها انجام می‌شود. همچنین اگر کلیه‌ها نتوانند به خوبی خون را تصفیه کنند، پزشک دیالیز کلیوی را تجویز خواهد کرد.
  • ۳) جراحی: به منظور حذف مجموعه سلول‌های عفونی (آبسه) عمل جراحی انجام می‌شود.

تشخیص های پرستاری شوک سپتیک

♦ کاهش برونده قلب
♦ نارسایی حجم مایعات
♦ اختلال تمامیت پوستی

مداخلات پرستاری

♦ علائم حیاتی و بخصوص تب پایش شود.
♦ مایعات مصرفی و دفعی برای بررسی وضعیت افزایش بار یا کاهش مایعات پایش شود.
♦ عوامل انعقادی پایش شود.

255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان