سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

اختلالات تشنجی

فرآیند پرستاری در اختلالات سیستم عصبی

اختلالات تشنجی حاصل حمله ناگهانی، غیر طبیعی و تخلیه کنترل نشده فعالیت الکتریکی نورون ها در داخل مغز است. بیمار ممکن است دامنه متنوعی از علائم را تجربه کند که بستگی به نوع تشنج و علت ایجاد کننده آن دارد.

 تشنج منتشره دو نوع است: تونیک – کلونیک که با از دست دادن هوشیاری تونیک شروع می شود (سفتی و خشکی عضلات اندام ها)، سپس وارد مرحله کلونیک (تکان های ریتمیک) می شود. و تونیک که با سفتی یا سختی عضلات، از دست دادن هوشیاری شروع می شود. در تشنج کلونیک تنها تکان ریتمیک عضلات در حال انقباض و شل شدن وجود دارد. در نوع بدون حرکات تونیک و کلونیک از دست رفتن مختصر و کوتاه هوشیاری و رها شدن در فضا و ظاهر شدن رویای روزانه دیده می شود.


در تشنج میوکلونیک سفتی یا تکان مختصر اندام ها، به صورت منفرد یا گروهی وجود دارد. در تشنج آتونیک از دست رفتن تون عضلانی تنها دیده می شود. تشنج نسبی به دو نوع نسبی ساده – با آئورا شروع می شود، ممکن است احساس غیر طبیعی یکطرفه یا حرکت اندام، اتونومیک (ضربان قلب، برافروختگی) یا تغییرات روانی وجود داشته باشد، هوشیاری از دست نمی رود – و نسبی مرکب – از دست رفتن هوشیاری، خودکاری (به هم زدن لب ها، برداشتن، ضربه زدن) – تقسیم میشود.

پیش آگهی اختلالات تشنجی

تشنج ممکن است علامت اختلال دیگری باشد – از قبیل تومور یا سکته که موجب افزایش فشار داخل جمجمه می شوند؛ ناشی از یک اختلال متابولیک یا ترک الکل یا مواد باشد – یا ممکن است به خاطر اختلال تشنجی مزمن از قبیل صرع باشد. قبل از تشنج بیمار ممکن است آئورا را حس کند که یک تغییر حسی به صورت نور، بو یا صدا است. بعد از تشنج ممکن است بیمار وارد مرحله پس تشنجی شود که گیج بوده و شدیدا خسته می شود. بیمار ممکن است نتواند محیط فوری اطراف خود در زمان تشنج را بخاطر بیاورد.

علائم و نشانه های تشخیصی

♦ در نوار مغزی (EEG) بیمار ممکن است نواحی از فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در داخل مغز شناسایی شود.
♦ در CT-اسکن مغز بیمار علل افزایش فشار داخل جمجمه مشخص می شود (تومور یا خونریزی افتراق داده می شود)
♦ در MRI ممکن است علل افزایش فشار داخل جمجمه شناسایی شوند
♦ توموگرافی تابش پوزیترون (PET) یا (توموگرافی کامپیوتری تابش تک فوتون (SPECT) ممکن است برای تعیین نواحی دارای خونرسانی ضعیف مغز انجام شود

درمان اختلالات تشنجی

اگر علت زمینه ای منجر به تشنج وجود دارد، رفع این علت اغلب موجب رفع اختلال تشنجی می شود. بیمار مبتلا به اختلال تشنج اولیه عمدتاً با داروهای ضد تشنج درمان می شود. بعضی از بیماران ممکن است به رژیم چند دارویی برای کنترل کافی اختلال تشنجی نیاز داشته باشند. بیمارانی که به داروهای ضد صرع چندگانه خوب جواب نمی دهند ممکن است کاندید مداخلات جراحی باشند.
♦ داروهای ضد تشنج تجویز شود:
» کاربامازپین (carbamazepine)
» فنی توئین (phenytoin)
» فنوباربیتال (phenobarbital)
» کلونازپام (clonazepam)
» والپوریک اسید (valproic acid)
» لاموتریژین (lamotrigine)
» گاباپنتین (gabapentin)
» لوتیراستام (levetiracetam)
» اکساکاربازپین (oxcarbazepine)
» پریمیدون (primidone)
» تیاگابین (tiagabine)
» توپیرامات (topiramate)

♦ احتیاطات تشنج طبق روتین موسسه انجام شود
♦ مسیر وریدی با لاک سالین در بیماران بستری آماده باشد.
♦ جراحی ممکن است برای درآوردن نواحی کانونی یا قطع ارتباط بین نیمکره های مغز یا کورپوس کالستومی (corpus callostomy) ممکن است برای محدود کردن فعالیت تشنجی در بیمارانی که به دارو درمانی به اندازه کافی جواب نمی دهند، انجام شود.
♦ تحریک عصب واگ ممکن است انجام شود که در آن یک وسیله الکتریکی کاشتنی جایگذاری می شود که الگوی از پیش تعیین شده ای از تحریک واگ ایجاد می کند. این روش برای کاهش دفعات وقوع تشنج انجام می شود.

تشخیص های پرستاری اختلالات تشنجی

♦ ریسک الگوی تنفسی ناموثر یا تخلیه ناموثر راه هوایی
♦ ریسک سقوط
♦ اضطراب

مداخلات پرستاری

♦ پایش تنفس، رنگ پوست (سیانوز) بیمار در طی تشنج – بیمار ممکن است در طی تشنج دچار افت اکسیژناسیون شود
♦ فراهم کردن اکسیژن مکمل در حین تشنج در صورت نیاز
♦ نگهداری تجهیزات اکسیژن رسانی، ساکشن و مدیریت راه هوایی در بالین بیمار بستری (ممکن است بیمار اینتوبه شود)
♦ طول مدت تشنج و پیشرفت علائم پایش شود
♦ بیمار از نظر بی اختیاری ادراری یا مدفوع پایش شود
♦ بیمار از نظر وضعیت صرعی پایش شود – تشنج طولانی مدت یا تشنج های تکراری، که یک وضعیت اورژانس پزشکی محسوب میشود.
♦ وضعیت دهی بیمار برای کاهش ریسک صدمه به خود
♦ برداشتن هر گونه شیئی که ممکن است به بیمار صدمه بزند
♦ خواباندن بیمار به یک پهلو برای پیشگیری از ریسک آسپیراسیون
♦ عدم قرار دادن چیزی در دهان بیمار در حین حمله تشنج
♦ وضعیت پس از تشنج بیمار بررسی شود

♦ موارد زیر به بیمار آموزش داده شود:

» طریقه مصرف، عوارض جانبی و تداخل داروها
» اهمیت به موقع مصرف کردن داروها و عدم فراموشی یک دوز
» اهمیت چک کردن طریقه مصرف و تداخل داروهای بدون نسخه با داروهای تجویز شده
» انجام آزمایشات سطح داروهای ضد تشنج طبق دستور

255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان