سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

استئومیلیت

فرآیند پرستاری در اختلالات سیستم عضلانی – اسکلتی

استئومیلیت عفونت استخوان است. در بالغین بخاطر آلودگی مستقیم موضع در طی جراحت و صدمه از قبیل شکستگی باز رخ می دهد. باکتری هایی که ممکن است در هر جای دیگری از بدن عفونت ایجاد کرده باشند ممکن است وارد جریان خون شده و در استخوان رسوب کنند و شروع به ایجاد سایت عفونت ثانویه کنند. این حالت بیشتر در بچه ها و نوجوانان رایج است. تعدادی از بیماران قبلا بخاطر عفونت اولیه توسط آنتی بیوتیک تحت درمان بوده اند.
همیشه علت ایجاد کننده شناسایی نمی شود. بیشتر از سه چهارم موارد ارگانیسم شناسایی شده استافیلوکوک ارئوس است. عفونت حاد با تغییرات التهابی استخوان همراه بوده و منجر به نکروز بافتی می شود. بعضی از بیماران دچار استئومیلیت مزمن می شوند.

پیش آگهی

هرچه ناحیه عفونی زودتر عفونت زدایی شود، پیش آگهی بهتر است. ریسک وقوع استئومیلیت مزمن وجود دارد. این ریسک در بیماران مبتلا به تضعیف سیستم ایمنی یا جریان خون ناکافی به منطقه عفونت (مثل دیابتی ها) بالاتر می شود.

علائم و نشانه های تشخیصی استئومیلیت

♦ درد
♦ تب و لرز
♦ ناخوشی

تست های تشخیصی

♦ بالا رفتن سطح گلبول های سفید خون (WBC)
♦ وجود ضایعات استئولیتیک (کاهش موضعی تراکم استخوانی) در رادیوگرافی
♦ اسکن استخوان نشانگر نواحی افزایش فعالیت سلولی است – تشخیص موضع عفونت
♦ کشت و آنتی بیوگرام تعیین کننده ارگانیسم عامل است و ممکن است تعیین عامل عفونت سخت باشد.
♦ بیوپسی استخوان برای شناسایی دقیق تر ارگانیسم انجام می شود.

درمان استئومیلیت

اغلب برداشتن بافت نکروتیک استخوان و چرک موضعی از طریق درناژ برای سرعت بخشیدن به بهبود بیمار ضروری است. معمولا بیماران به مدت چندین هفته برای درمان مناسب بیماری تحت آنتی بیوتیک درمانی قرار داده می شوند.
♦ دبریدمان ناحیه از بافت نکروتیک
♦ درن موضع عفونی
♦ بی حرکت یا تثبیت استخوان در صورت نیاز
♦ تجویز آنتی بیوتیک های تزریقی به مدت ۴ تا ۶ هفته یا خوراکی به مدت ۶ تا ۸ هفته:
» نفسیلین (nafcillin)
» وانکومایسین (vancomycin)
» پنی سیلین جی (penicillin G)
» پیپراسیلین (piperacillin)
» تیکارسیلین/ کلاولنات (ticarcillin/clavulanate)
» آمپی سیلین / سولباکتام (ampicillin/sulbactam)
» پیپرسیلین/ تازوباکتام (pipercillin/tazobactam)
» کلیندامایسین (clindamycin)
» سفازولین (cefazolin)
» لاینزولید (linezolid)
» سفتازیدیم (ceftazidime)
» سیپروفلوکساسین (ciprofloxacin)
♦ تجویز مسکن برای تسکین درد و ناراحتی در صورت نیاز:
» ایبوپروفن (ibuprofen)
» ناپروکسن (naproxen)
» استامینوفن (acetaminophen)
» اکسی کدون (oxycodone)
» هیدروکدون (hydrocodone)
♦ در صورت نارسایی عروقی یا گانگرن، آمپوتاسیون (قطع اندام) ممکن است لازم شود.

تشخیص های پرستاری استئومیلیت

♦ اختلال حرکت
♦ عدم تحمل فعالیت

مداخلات پرستاری

♦ پایش علائم حیاتی، تغییرات فشار خون، بالا رفتن ریت نبض، بالا رفتن درجه حرارت و ریت تنفسی
♦ پایش موضع زخم از نظر قرمزی، ترشح یا بو
♦ پایش باز بودن خط وریدی
♦ آموزش موارد زیر به بیمار:
» زمان و روش مصرف داروها
» اهمیت تکمیل دوره آنتی بیوتیک درمانی
» چگونگی شستشوی مسیر دسترسی عروقی
» نشانه های تورم، لخته مسیر دسترسی عروقی
» زمان درخواست کمک برای دسترسی وریدی

کلیدواژه : استئومیلیت
255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان