سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

مننژیت

فرآیند پرستاری در اختلالات سیستم عصبی

مننژیت التهاب پرده پوششی مغز و نخاع به نام مننژ است که بیشتر دارای علت باکتریال یا ویروسی است گرچه ممکن است در اثر عفونت قارچی، پروتوزوآ یا تماس با توکسین ها نیز رخ دهد. مننژیت باکتریال شایع ترین شکل مننژیت است و عمدتاً در اثر استرپتوکوک پنومونیه (پنوموکوکی)، نایسریا مننژیتیدیس (مننگوکوکی) یا هموفیلوس آنفولانزا رخ می دهد. میزان وقوع عفونت مننژیت ناشی از هموفیلوس آنفولانزا از شروع واکسیناسیون بر علیه این باکتری کاهش یافته است که از اوایل دهه ۱۹۹۰ به طور روتین در کودکان انجام می شود. سایر ارگانیسم هایی که می توانند موجب مننژیت شوند شامل استافیلوکوک ارئوس، ایشریشیا کلی و سودوموناس است.

ارگانیسم ها عمدتاً از طریق جریان خون به سیستم اعصاب مرکزی مهاجرت می کنند یا از طریق آلودگی مستقیم (شکستگی جمجمه، عفونت سینوس). مننژیت باکتریال شایع ترین فرم آن در ماه های سرد سال است، زمانی که عفونت های مجاری تنفسی شایع است. افرادی که به طور جمعی زندگی می کنند مثل زندانیان، پادگان های نظامی یا خوابگاه های دانشجویی بیشتر در خطر شیوع مننژیت باکتریال هستند زیرا ریسک انتقال عفونت بالاتر است.
مننژیت ویروسی ممکن است در پی عفونت های ویروسی دیگر از قبیل سرخجه، تب خال یا زونا، انتروویروس ها یا سرخک رخ دهد. مننژیت ویروسی غالبا یک بیماری خود محدود شونده است.
بیمارانی که دچار سرکوب سیستم ایمنی هستند در خطر بالاتر ابتلا به مننژیت قارچی هستند. قارچ ممکن است از جریان خون به سیستم اعصاب مرکزی منتقل شود یا در اثر آلودگی مستقیم. کرایپتوکوکوس نئوفورمانز (Cryptococcus neoformans) ممکن است ایجاد کننده این شکل از بیماری باشد.

پیش آگهی

تشخیص مننژیت و شناسایی ارگانیسم ایجاد کننده آن برای درمان موثر بیمار لازم است. مننژیت باکتریال هنوز با مرگ و میر بالایی همراه است و این بیماران به درمان بستری نیاز دارند. بعضی از بیماران ممکن است دچار عوارض نورولوژیک دائمی شوند که در پی حمله حاد رخ می دهد. مننژیت ویروسی اغلب خود محدود شونده است. مننژیت قارچی اغلب در کسانی رخ می دهد که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند. بیمارانی که دارای بیماری های همزمان هستند یا سالمندان دچار علائم شدیدتر مننژیت می شوند.

علائم و نشانه های تشخیصی مننژیت

♦ سفتی گردن در اثر تحریک مننژ و تحریک اعصاب نخاعی
♦ سفتی پس گردن (Nuchal rigidity) که احساس درد در حین خم کردن چانه بر روی قفسه سینه است، در اثر تحریک مننژ یا اعصاب نخاعی
♦ سردرد در اثر افزایش فشار داخل جمجمه
♦ تهوع و استفراغ ناشی از افزایش فشار داخل جمجمه
♦ ترس از نور (فتوفوبی) ناشی از تحریک اعصاب جمجمه ای
♦ تب ناشی از عفونت
♦ احساس ناخوشی و خستگی ناشی از عفونت
♦ درد عضلانی (میالژی) در عفونت ویروسی
♦ راش همراه خونمردگی بر روی پوست و غشاهای مخاطی در عفونت مننگوکوکی
♦ تشنج ناشی از تحریک مغز در اثر افزایش فشار داخل جمجمه

تست های تشخیصی

♦ نمونه مایع مغزی و نخاعی ممکن است نشانگر وجود گلوکز (در عفونت باکتریال کم است)، پروتئین (در مننژیت باکتریال بالا می رود)، شمارش سلولی (در مننژیت باکتریال بالا رفتن نوتروفیل ها) باشد و در کشت آن باکتری دیده می شود.
♦ افزایش فشار مایع مغزی نخاعی دیده می شود.
♦ تست واکنش زنجیره پلیمراز (PCR) بر روی مایع مغزی نخاعی نشانگر وجود ارگانیسم ها – نتیجه در طی چند ساعت بعد آماده می شود.
♦ آزمایش کشت و آنتی بیوگرام مایع مغزی نخاعی – نتیجه تا ۷۲ ساعت آماده می شود.
♦ کشت خون
♦ سی تی اسکن مغز برای مشخص کردن ضایعات فضا گیری که منجر به علائم می شود.

درمان مننژیت

♦ تجویز هر چه سریعتر آنتی بیوتیک برای بهبود برآیند و پیش آگهی درمان مننژیت باکتریال:
  » پنی سیلین جی (penicillin G)
  » سفتریاکسون (ceftriaxone)
  » سفوتاکسیم (cefotaxime)
  » وانکومایسین (vancomycin) به علاوه سفتریاکسون (ceftriaxone) یا سفوتاکسیم (cefotaxime)
  » سفتازیدیم (ceftazidime)
♦ عفونت های قارچی عمدتاً توسط داروهای زیر درمان می شوند:
  » آمفوتریسین بی (amphotericin B)
  » فلوکنازول (fluconazole)
  » فلوسیتوزین (flucytosine)
♦ تجویز کورتیکواستروئیدها برای کاهش التهاب در عفونت پنوموکوکی:
  » دکسامتازون (dexamethasone)
♦ تجویز دیورتیک های اسموتیک در ادم مغزی
  » مانیتول (mannitol)
♦ تجویز مسکن در صورت لزوم و سردرد
  » استامینوفن (acetaminophen)
♦ تجویز داروهای ضد تشنج در صورت لزوم
  » فنی توئین (phenytoin)
  » فنوباربیتال (phenobarbital)
♦ استراحت در تخت تا زمان بهبود تحریک نورولوژیک

تشخیص های پرستاری مننژیت

♦ ریسک صدمه
♦ بی قدرتی

مداخلات پرستاری

♦ پایش ورودی و خروجی برای بررسی تعادل مایعات
♦ تاریک نگهداشتن اتاق به علت ترس از نور
♦ پایش عملکرد نورولوژیک حداقل ۲ تا ۴ ساعت یکبار، تغییر وضعیت ذهنی، سطح هوشیاری، واکنش مردمک ها، حرف زدن، تقارن حرکات صورت، نشانه های افزایش فشار داخل جمجمه
♦ احتیاطات تشنج مطابق سیاست موسسه
♦ ایزوله کردن بیمار براساس نوع ارگانیسم و سیاست موسسه
♦ موارد زیر به بیمار آموزش داده شود:
  » چرا محدودیت فعالیت و استراحت در تخت لازم است
  » برای مننژیت مننگوکوکی واکسن در دسترس است – به دو شکل واکسن پلی ساکارید مننگوکوک (MPSV4) و واکنش کونژوگه (MCV4)

کلیدواژه : مننژیت
255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان