سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

پورپورای ترمبوسیتوپنیک ایدیوپایتک

فرایند پرستاری در اختلالات هماتولوژی

پورپورای ترمبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک (ITP) یک اختلال اتوایمون است که در آن بیمار بر علیه پلاکت های خودش آنتی بادی تولید می کند. آنتی بادی ها به پلاکت ها و ماکروفاژها در درون طحال می چسبند. بدن پلاکت های خود را در طحال تخریب می کند. ITP عمدتاً در زنان شایع است و در بالغینی مزمن می شود که در اوایل میانسالی هستند.

اتیولوژی

  • ترومبوسیتوپنی ممکن است به دلیل کاهش تولید پلاکت به وسیله مغز استخوان افزایش سکواستراسیون طحال یا تخریب افزایش یافته باشد.
  • یک بیماری اکتسابی گذرای وابسته به ایمنی است که در نتیجه یک تخریب افزایش یافته پلاکت‌هاست.
  • اتو آنتی‌بادی از جنس IgG به غشاء پلاکت‌ها متصل می‌شود که پیام تخریب به وسیله ماکروفاژها را به آن‌ها ارسال می‌کند.
  • حداقل نیمی از موارد چندین هفته پس از یک عفونت ویروسی اتفاق می‌افتد (بخصوص) ممکن است به ندرت تظاهر اولیه HIV یا لوپوس باشد.

اپیدمیولوژی

  • شایع‌ترین بیماری خونریزی دهنده اکتسابی در کودکان است.
  • ITP حاد در کودکان و نوجوانان شایع‌تر است با حداکثر شیوع در سنین ۴ تا ۸ سالگی
  • ITP مزمن عموماً در نوجوانان بخصوص در نوجوانان دختر دیده می‌شود.

علائم و نشانه‌های پورپورای ترمبوسیتوپنیک

  • مشخصاً بیماری کودکی است که با پتشی و کمبودی بدون هیچ علامت و یا نشانه دیگری مراجعه می‌کند
  • خونریزی سطجی:
    • پوست: به راحتی کمبودی ایجاد می‌شود پتشی پورپورا
    • غشا مخاطی: بینی (خونریزی) دهان و خونریزی دستگاه گوارش
  • دستگاه ادراری تناسلی: منوراژی
  • در مواردی که سکوستراسیون طحال داریم بزرگی طحال خواهیم داشت.
  • خونریزی داخل جمجمه‌ای ممکن است ولی بسیار ناشایع است.
  • یافته مثبت دیگری در معاینه و آزمایشات نباشد.

تست های تشخیصی

  • تشخیص با موارد دیگر است.
  • شرح حال عفونت ویروس ممکن است به دست بیاید
  • CBC و لام خون محیطی-پلاکت پایین (مشخصاً زیر ۲۰۰۰۰)
  • هموگلوبین و تعداد گلبول سفید نرمال
  • درصد افتراق سلول‌های سفید خون طبیعی است.
  • مرفولوژی طبیعی به جز پلاکت‌های بزرگ
  • بیوپسی مغز استخوان برای رد سایر تشخیص‌ها استفاده می‌شود (مثل لوکمی)
  • مغز استخوان در ITP طبیعی است.
  • اگر کلینیک و آزمایشات بیمار کلاسیک باشد بیوپسی لازم نیست.
  • در بیماران که با لنفادنوپاتی و هپاتومگالی یا سایر یافته‌های CBC همراند، بیوپسی مغز استخوان توصیه می‌شود.

درمان پورپورای ترمبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک

استفاده از پردنیزون در بیماران مبتلا به پورپورای ترمبوسیتوپنیک برای کاهش اقدام بدن در تولید آنتی بادی و اتصال آن به پلاکت ها است. در ابتدا پردنیزون به بهبود ثبات عروقی کمک می کند. درمان با دوز بالا لازم است تا بیماری تخفیف یابد. بیشتر بیماران به دوز نگهدارنده بلند مدت نیاز دارند. درآوردن طحال به طور کامل یا نسبی بیماری را مسکوت می کند.

♦ پردنیزون – حتی قبل از بالا رفتن شمارش پلاکتی، خونریزی متوقف خواهد شد.
  » دوز بالای ایمونوگلوبولین وریدی
  » دانازول
♦ درمان سرکوب سیستم ایمنی:
  » وینکریستین، آزاتیوپرین، سیکلوسپورین، سیکلوفسفامید
  » ریتوکسیمب
♦ پیوند سلول های بنیادین

تشخیص های پرستاری پورپورای ترمبوسیتوپنیک

♦ ریسک عفونت
♦ اختلال تصویر از بدن
♦ ریسک سازگاری فردی ناموثر

مداخلات پرستاری

♦ پایش تغییرات علائم حیاتی
♦ پایش علائم و نشانه های خونریزی و خونمردگی
♦ کاهش شانس خونریزی از طریق مسواک نرم، فین نکردن، خلال نکردن دندان، استفاده از ریش تراش برقی
♦ محافظت در مقابل عفونت های بالقوه، ملاقاتی مریض، افراد آلوده و غیره
♦ تشویق بیمار به بحث احساسات خود در مورد بیماری

پیش‌آگهی و سیربالینی

  • ۸۰ تا ۹۰ درصد ظرف چند ماه با یا بدون درمان بهبود می‌یابند.
  • کمتر از ۵ درصد موارد بیماران با ITP حاد با ترومبوسیتوپنی حاد مراجعه می‌کنند.
  • حدود ۱۰ درصد موارد به فرم مزمن تبدیل می‌شوند (بعنوان ترومبوسیتوپنی اگر بیش از ۶ ماه طول بکشد شناخته می‌شود).
255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان