سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

مقدمه ای بر سیستم گوارشی

فرایند پرستاری اختلالات سیستم گوارشی

سیستم گوارش شامل جهاز هاضمه (دهان، مری، معده، روده کوچک، روده بزرگ، مقعد) و غدد کمکی (غدد بزاقی، کبد، پانکراس، کیسه صفرا) و مجاری گوارشی است. کانال هاضمه یک لوله توخالی است که از غشای مخاطی پوشیده شده است. عملکرد سیستم گوارشی هضم غذا، جذب مواد مغذی، بیرون راندن محتوای روده و دفع مواد زائد است.

هضم غذا

هضم غذا دارای دو بخش مکانیکی و شیمیایی است. هر دو فرآیند از دهان شروع می شود. جویدن، حرکت از میان مجاری گوارشی و مخلوط شدن در داخل معده همگی بخشی از فرآیند مکانیکی هستند. بزاق، اسید هیدروکلریک، صفرا و سایر آنزیم های گوارشی همگی با فرآیند شیمیایی هضم همیاری دارند.
مری از حلق و حنجره تا معده امتداد دارد. در سر مری اسفنکتر فوقانی مروی (UES) قرار گرفته است که ورود هوا به مری و معده در طی تنفس جلوگیری می کند. در انتهای مری نیز اسفنکتر تحتانی مری (LES) قرار دارد که از ریفلاکس محتویات اسیدی معده به داخل مری جلوگیری می کند.


محتویات مری از طریق دریچه کاردیاک (cardiac sphincter) به داخل معده تخلیه می شود. معده گاسترین (gastrin) را ترشح می کند که موجب پیشبرد ترشح پپسینوژن (pepsinogen) و اسید هیدروکلریک (hydrochloric acid)، پپسین (pepsin) و لیپاز (lipase) می شود، که همه این آنزیم ها و ترشحات به هضم غذا کمک می کنند و از مخاط محافظ پوششی معده محافظت می کنند.
کبد یک ارگان کاملا عروقی است که در یک چهارم فوقانی شکم در زیر دیافراگم قرار گرفته است. کبد دارای دو لوب اصلی است که از لوبول های کوچکتر تشکیل شده است.

کبد انواع مختلفی از ویتامین ها و مواد معدنی را ذخیره می کند. متابولیزه کردن پروتئین ها، سنتز پروتئین های پلاسما، اسیدهای چرب و تری گلیسرید ها، و ذخیره و آزاد سازی گلیکوژن از وظایف کبد است. کبد مواد خارجی از قبیل الکل، داروها و مواد یا مواد شیمیایی را سم زدایی می کند. کبد صفرا را ساخته و برای کمک به هضم چربی ها ترشح می کند. صفرا در کیسه صفرا ترشح و ذخیره می شود یا در صورت نیاز برای هضم غذا به داخل دوازدهه ریخته می شود؛ اگر دریچه اودی (sphincter of Oddi) به علت ترشح آنزیم گوارشی سکرتین (secretin)، کوله سیستوکینین (cholecystokinin) و گاسترین باز شده باشد. کیسه صفرا یک مخزن کوچک است که صفرا تا زمان نیاز ذخیره می کند. کیسه صفرا در بخش زیرین کبد واقع شده است.

پانکراس

پانکراس به صورت پشت صفاقی در قسمت بالایی شکم و نزدیک معده واقع شده است و از خط میانی سمت راست به سمت چپ و به سمت طحال گسترش دارد. پانکراس یا لوزالمعده دارای هر دوی عملکرد آندوکرین (درون ریز) و اگزوکرین (برون ریز) است. عملکرد اندوکرین آن شامل ترشح انسولین که در پاسخ به بالا رفتن سطح گلوکز خون توسط سلول های بتای جزایر لانگرهانس (Langerhans) ترشح می شود، و گلوکاگون در پاسخ به کاهش سطح گلوکز خون توسط سلول های آلفا ترشح می شود. عملکرد برون ریز پانکراس شامل ترشح تریپسین (trypsin)، لیپاز (lipase) و آمیلاز (amylase) و همچنین شیموتریپسین (chymotrypsin) برای کمک به هضم غذا است.

روده کوچک


روده کوچک از دوازدهه، ژژنوم و ایلئوم تشکیل شده است. دئودنوم یا دوازدهه به معده متصل است و حدود یک فوت طول دارد و به شکل C است و به سمت چپ دور پانکراس می چرخد. مجرای مشترک صفراوی و مجرای پانکراسی از اینجا وارد دوازدهه می شوند. ژژنوم بین دئودنوم و ایلیوم قرار گرفته است و هشت فیت طول دارد. بخش انتهایی روده کوچک ایلئوم است که حدود ۱۲ فیت طول دارد و طول اصلی آن به سایز بیمار بستگی دارد. دریچه ایلئوسکال (ileocecal) ایلئوم را از روده بزرگ جدا می کند. آپاندیس در این محل اتصال ایلئوم و روده بزرگ یافت می شود. روده بزرگ به کولون بالا رونده، کولون عرضی و کولون پایین رونده و کولون سیگموئید تقسیم می شود. کولون سیگموئید به رکتوم پیوسته و نهایتا سیستم گوارشی در کانال آنال (مقعدی) ختم می شود.

255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان