سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

آتلکتازی

فرایند پرستاری در اختلالات سیستم تنفسی

در این بیماری بخشی از ریه بطور کامل باز نمی شود، موجب کاهش ظرفیت ریه ها برای تبادل گازی می شود، و نتیجه اش کاهش اکسیژن جریان خون است. انسداد بخشی از راه های هوایی موجب کولاپس نواحی دیستال ناحیه بلوک می شود. انسداد ممکن است در اثر یک تکه خلط و مخاط در داخل راه هوایی رخ دهد، یا تومور و مایع داخل فضای جنب روی راه هوایی از بیرون فشار آورده و آن را مسدود کند. بیماران پس از عمل در خطر ابتلا به آتلکتازی در اثر درد، بی حرکتی، داروهای مسکن و بیهوشی، و فقدان توانایی تنفس عمیق، هستند (فرآیند پرستاری عوارض تنفسی جراحی).

پیش آگهی

پیش آگهی این بیماری به علت ایجاد کننده و اندازه منطقه درگیر بستگی دارد.

علائم و نشانه های تشخیصی آتلکتازی

♦ تنگی نفس (دیس پنه) در اثر فقدان اتساع بخشی از ریه
♦ اضطراب در اثر کاهش اکسیژن رسانی
♦ افزایش ریت تنفسی (تاکی پنه) در تلاش برای افزایش اکسیژن در دسترس
♦ افزایش ریت قلبی به بیشتر از ۱۰۰ تا در دقیقه (تاکیکاردی) در تلاش بدن برای افزایش اکسیژن در دسترس
♦ تعریق (دیافروز) در نتیجه افزایش کار تنفسی
♦ سیانوز به خاطر کاهش سطح اکسیژن
♦ هیپوکسمی در اثر کاهش تبادل گازی در ناحیه مبتلا
♦ کاهش صداهای تنفسی به خاطر فقدان حرکت هوا در بخش مبتلا به کولاپس
♦ استفاده از عضلات تنفسی فرعی در اثر تلاش بدن برای رساندن اکسیژن بیشتر

تست های تشخیصی آتلکتازی

♦ وجود سایه در رادیوگرافی قفسه سینه که نشانه ناحیه کولاپس در ریه است. وضعیت بی هوای ناحیه ای از ریه موجب ظهور نواحی متراکم در رادیوگرافی می شود.
♦ CT – اسکن نیز نواحی مبتلا به آتلکتازی را نشان می دهد.

درمان

♦ درمان روی اتساع مجدد ناحیه مبتلای ریه، رفع علت انسداد و رساندن اکسیژن کافی متمرکز است. وسعت درمان به ناحیه درگیر ریه و علت آن بستگی دارد.
♦ تجویز اکسیژن برای رفع نیاز بدن
♦ تجویز شل کننده های خلط برای کمک به شل شدن یا رقیق شدن ترشحات: استیل سیستین استنشاقی یا گایافنزین خوراکی
♦ تجویز برونکودیلاتورها برای باز کردن راه های هوایی: آلبوترول، لوالبوترول

تشخیص های پرستاری آتلکتازی

♦ اختلال تبادل گازی
♦ ریسک عفونت
♦ پرفیوژن ناکافی بافتی

مداخلات پرستاری

♦ تمرینات تنفس عمیق و سرفه هر ۲ ساعت یکبار برای پیشگیری از آتلکتازی نواحی بیشتر
♦ آموزش بیمار در مورد طریقه استفاده از اسپیرومتر هر ۲ ساعت یکبار برای تشویق تنفس عمیق و مانیتور پیشرفت بیماری
♦ فراهم کردن هوای مرطوب
♦ پایش صداهای تنفسی از نظر اختلالاتی که موجب کاهش صداهای تنفسی می شوند
♦ پایش تهویه مکانیکی در صورت نیاز، اگر ناحیه بزرگی از ریه مبتلا شده باشد، حمایت تنفسی ممکن است لازم باشد.
♦ طریقه انجام سرفه و تنفس عمیق به بیمار آموزش داده شود
♦ طریقه استفاده صحیح از اسپیرومتر تشویقی به بیمار آموزش داده شود.

کلیدواژه : آتلکتازی
255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان