سبد خرید
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

آسیستول

فرایند پرستاری کاردیومیوپاتی

آسیستول به عنوان فقدان فعالیت الکتریکی قلب تعریف می شود. این اختلال موجب توقف انقباضات بطنی می شود، که حاصل آن عدم وجود برونده قلبی و فقدان جریان خون است. ایست قلبی یک اورژانس پزشکی است. درمان بایستی بلافاصله شروع شود، در حالی که همزمان تلاش شود که اتیولوژی فقدان ضربان قلب پیدا شود. آسیستول یکی از معیارهای اعلان مرگ بیمار است. آسیستول ممکن است در اثر وقفه سیستم هدایت الکتریکی قلب که منجر به آریتمی های تهدید کننده زندگی می شود، مرگ ناگهانی قلبی، هیپوولومی، تامپوناد قلبی، آمبولی حجیم ریوی، انفارکتوس حاد میوکارد، اختلالات متابولیک یا اوردوز دارویی رخ دهد. در صورت وجود اوردوز دارو و مواد – معمولا PEA (فعالیت الکتریکی بدون نبض) – اوردوز برای درمان بیمار باید برطرف شود.

پیش آگهی

پیش آگهی این اختلال خیلی ضعیف است مگر اینکه بتوان عملکرد قلبی را برگرداند. هر چه آسیستول بیشتر طول بکشد، بافت بیشتری از دست می رود.

علائم و نشانه های تشخیصی

♦ فقدان نبض
♦ سیانوز
♦ آپنه (ایست تنفسی)
♦ فقدان فشار خون قابل لمس

تست های تشخیصی آسیستول

الکتروکاردیوگرام – امواج P، QRS، T به سختی قابل مشاهده هستند یا اصلا وجود ندارند.
♦ گازهای خون شریانی
♦ آزمایشات – بررسی CBC، الکترولیت ها، سطح داروها، عوامل انعقادی
♦ ریتم دهلیزی یا بطنی در الکتروکاردیوگرام وجود ندارد.

درمان آسیستول


درمان شامل برگرداندن فعالیت قلبی است، و وقتی قلب برگردانده شد، علت آسیستول بایستی تعیین شود. حمایت پایه زندگی (CPR) بایستی بلافاصله در طی دو دقیقه شروع شود (زمانی که آسیستول تایید شد، CPR بایستی بلافاصله شروع شود. حمایت پیشرفته قلبی بایستی در طی ۸ دقیقه بعد از تایید آسیستول شروع شده باشد).
♦ احیای قلبی ریوی
♦ حمایت پیشرفته زندگی قلبی
♦ اکسیژن
♦ شروع مایعات وریدی برای حفظ مسیر وریدی در دسترس
♦ ضربان ساز از راه پوست، که در آن الکترودها پشت و جلوی قفسه سینه نصب شده و الکتریسیته با جریان بالا به بیمار وارد می شود تا ضربان قلب را القا کند
♦ لوله گذاری تراشه
♦ تجویز داروهای بافر کننده برای تصحیح اسیدوز (مثل سدیم بیکربنات)
♦ تجویز داروهای ضد آریتمی برای کنترل آریتمی ها (آتروپین، اپی نفرین)

تشخیص های پرستاری آسیستول

♦ اختلال تبادل گازی
♦ کاهش برونده قلبی
♦ پرفیوژن ناموثر بافتی

مداخلات پرستاری

♦ CPR شروع شود
♦ بیمار برای تجویز داروها طبق تجویز پزشک یا پروتکل احیای اورژانس موسسه آماده شود.
♦ موارد زیر به بیمار آموزش داده شود:
» توجه: بیمار آسیستول بی هوش است. بایستی با اعضای خانواده وی در صورت حضور صحبت کنید. به پروتکل حمایت پایه از زندگی (ACLS) رجوع شود.
» در صورت تجربه سرگیجه به پزشک یا پرستار اطلاع دهد
» اهمیت معاینات منظم

کلیدواژه : آسیستول
255
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان